Siemens S7-1200 czy S7-1500: który sterownik do maszyny

Czym się różnią w jednym zdaniu

S7-1200 to kompaktowy sterownik do pojedynczych maszyn i mniejszych aplikacji: jednostka centralna ma wbudowane wejścia i wyjścia, rozbudowuje się ją ograniczoną liczbą modułów. S7-1500 to sterownik modułowy o wyższej wydajności, z większą pamięcią, szybszym przetwarzaniem, większymi możliwościami komunikacji i rozbudowy, przeznaczony do większych maszyn i linii.

Kiedy wystarczy S7-1200

• maszyna ma do kilkudziesięciu, maksymalnie około 200–300 sygnałów, bez rozbudowanych pętli regulacji,
• logika jest sekwencyjna, a czas cyklu rzędu kilkunastu milisekund jest wystarczający,
• komunikacja ogranicza się do PROFINET z napędami, panelem i ewentualnie jednym systemem nadrzędnym,
• potrzebne są podstawowe funkcje technologiczne: szybkie liczniki, wyjścia impulsowe do napędów krokowych, proste regulatory PID,
• liczy się koszt: jednostka centralna z wbudowanymi wejściami i wyjściami jest wyraźnie tańsza niż zestaw S7-1500.

W wersji S7-1200F sterownik obsługuje też funkcje bezpieczeństwa, więc sama potrzeba bezpieczeństwa nie wymusza przejścia na 1500.

Kiedy potrzebny jest S7-1500

• duża liczba sygnałów, wiele stacji, rozproszone wejścia i wyjścia (ET 200SP, ET 200MP) na kilku odcinkach linii,
• wymagany krótki czas cyklu albo dużo obliczeń: receptury, regulacja wielu pętli, przetwarzanie danych,
• synchronizacja osi, krzywki elektroniczne, zaawansowany motion control (wersje S7-1500T),
• rozbudowana komunikacja: kilka sieci PROFINET, PROFIBUS, OPC UA jako serwer z dużą liczbą zmiennych, łączność z MES,
• wysoka dostępność albo wymóg redundancji (S7-1500R/H),
• duża wizualizacja i rozbudowana diagnostyka: wbudowany wyświetlacz, serwer WWW z większymi możliwościami, więcej pamięci na dane.

Co jest podobne

• to samo środowisko TIA Portal i podobny styl programowania (LAD, FBD, SCL; GRAPH w S7-1500),
• PROFINET jako podstawowa sieć, obsługa paneli HMI tej samej rodziny,
• wersje fail-safe w obu rodzinach,
• wbudowany serwer WWW i podstawowa diagnostyka systemowa.

Przeniesienie programu z S7-1200 na S7-1500 jest możliwe, choć nie zawsze automatyczne. Przy projektowaniu nowej maszyny lepiej jednak od razu dobrać właściwą rodzinę, niż planować migrację.

Typowe błędy przy wyborze

• Dobór „na styk”. S7-1200 wybrany pod dzisiejszą liczbę sygnałów, bez rezerwy na rozbudowę. Druga stacja albo robot za rok wymuszają wymianę sterownika.
• Przewymiarowanie. S7-1500 do podajnika z 20 sygnałami. Działa, ale podnosi koszt bez korzyści.
• Pominięcie standardu zakładu. Jeśli utrzymanie ruchu zna S7-1500 i ma części zamienne, drobna oszczędność na S7-1200 może nie być warta kolejnej platformy w magazynie.
• Pominięcie motion control w analizie. Jeśli maszyna ma kiedyś synchronizować osie, S7-1200 szybko stanie się ograniczeniem.

Jak podejmujemy decyzję w projekcie

W projektowaniu układu sterowania zaczynamy od listy sygnałów, funkcji technologicznych i planów rozbudowy, a dopiero potem dobieramy sterownik. Obie rodziny programujemy, więc nie mamy powodu, żeby faworyzować jedną z nich.

Powiązane usługi

• Programowanie sterowników PLC
• Projektowanie układów sterowania
• Prefabrykacja szaf sterowniczych

Inne artykuły

• Modernizacja maszyny (retrofit)
• Od czego zależy cena programowania PLC
• Zapytanie ofertowe na szafę sterowniczą
• Wszystkie artykuły →